Tekst av Paal-Helge Haugen

SEKEL


Tid som vatn   som vind   som veng

Tid som lav   som lyst   som lys

Tid som støv   som sorg    som stein


Tid som kviskrar  kjem og kverv

Tid som strøymer  søkk og stig

Tid som føder tid som føder tid

 
Tid som stille  Tid som storm

 
Den vesle tida veks så seint

som lav på stein

Den store tida veks som universet

utan grenser, ut dit lysår sekel og sekund

blir eitt der tid blir til


Eit sekel   Skjenda, slitt og grådig

Eit sekel der dei sekel som er gått

kjem att og lar oss sjå

at allting gjentar seg, med nye former

sveipte kring eit gamalt mørker


Vi frys. Vi rykker nærare kring bålet

og finn varme der, ei lita stund

før eld og glør døyr ut


Når logen løfter seg

og lyset flakkar over oss

eit kort sekund

ser vi kvarandre

 
I dine augo

blir eg til. Og du i mine


Og vi treng ikkje alt.

Eit frø, eit korn

av meining. Det er nok.


Det kjem eit barn, eit lite barn

som samlar verdens brotne bitar opp


Eit barn  Eit liv

som lyser for oss

hentar oss og løfter oss

og ber oss med

og gir oss liv


SEKEL 
er tileigna Anne Marie og Toralv, Jesper og Ludvik